روزها فكر من اينست و همه شب سخنم 

 كه چرا غافل از احوال دل خويشتنم

از كجا آمده ام ، آمدنم بهر چه بود 

 به كجا ميروم ، آخر ننمايي وطنم

مانده ام سخت عجب كز چه سبب ساخت مرا 

 يا چه بود است مراد وي از اين ساختنم

وای که شدم پوست واستخون....

ولی می ارزه.....

سلام.

این روزا سرم خلوت.ترم تابستونمو دادم وخیالم راحت شد.

حالا با خیال راحت یه  دل سیر تو نت میگردم.همیشه مطلب میارم پایین اما نمیدونم چرا هیچ وقت قسمتشون نمیشه بخونمشون.!!!!!

نیاز شدیدی به adslحس میکنم ولی جرئت ندارم به بابام بگم!!!!!!!

خوب چیه؟؟؟؟

بابای منه دیگه!!!!

سلام .

این یه وبلاگ برای من.برای دست نوشته های من.

اره!

یه دفتر یادداشت!

شایدم بعضی وقتا دفتر خاطرات.جالبه ها!یه روزی دفتر خاطراتمون (ما دخترا)زیر هزار تا دفتر دستک قایم میکردیم.یه جایی که عقل جنم بهش نمیرسید.ولی حالا .... چه فرق می کنه مهم اینه که کسی ندونه این تویی.......کسی نشناستت ....

اره!مهم ناشناخته بودنه!

فعلا دیگه مجالی نیست. تا بعد........بای.